Biyolojik olarak sağlık problemi olmayan erkek ve kadın ebeveyn olabiliyor. Milli ve dini kültürün isteklerini yerine getirerek de toplumun kabul ettiği bir çekirdek aileyi oluşturabiliyorlar.
Bunlar iki kişilik bir iradeyle mümkün oluyor.
Bu çağda bütün mesele çocuk dünyaya geldikten sonra başlıyor.
Anne baba hem modern el alem denilen baskı unsurlarının etkisine giriyor. Bilhassa anne erken dönemde abluka altına alınıyor. İlk baskı gurubu modernizim adı altında piyasa yapan çok yönlü kuruluş ve ticari işletmeler.
--Bu devrin gerekleri şunlardır diye başlayan dayatmalarla anne adayı öncelikle köklerinden uzaklaştırılıyor. Hep bir modernizim özentisine maruz bırakılıyor. Eskilerin çağının bittiğini hatta ilkel bir hale dönüştükleri yaygarası her kanaldan yüksek sesle ilan ediliyor.
Filimler, diziler, müzik klipleri ve sözleri, reklamlar ve benzeri her türlü basın yayın organları bu durumun çığırtkanlığını yapıyor.
--İkinci gurup zihinsel olarak hazırlanmış öncelikle anne ve biraz da baba adaylarına karşı ekonomik kanaldan planlar yapmış olmaktadırlar. Artık para harcama zamanıdır. Havalı bir hamilelik süreci için yüksek bütçeli sağlık ekipleri hazırdır etrafta. En iyilerinden birisine abone olunacak ve istenilen ödemeler karşılığında modernliğin gereği olan işlemler ve kontroller yapılacaktır.
Gereksizdir demiyorum. En pahalısına mahkumiyetten bahsediyorum. Kaçışı olmayan bir duruma gelmiş artık bu durum.
Doğumla birlikte ikinci ekonomik düzene geçilir. Her şey güya çocuk içindir ama çocuk bütün bunları hiç hatırlamayacaktır. Çocuk odası, marka kıyafetler, bir sürü ekipman alınmak zorundadır. Modernliğin gereği budur diye inandırıldılar çünkü.
Buraya kadar olan süreçte dini ve milli ödevler hiç dikkate alınmamıştır. Bir önceki neslin bazı istekleri ayıp olmasın babından yapılmıştır ama ana düşünceye etki etme durumu mümkün olamamaktadır.
Çocuk doğduktan sonra da onun sadece maddi imkanlarına ve modernizmin listesini yaptığı eğitim sistemine tabi olunmak zorunda hissedilir. Ve bu uygulamaya büyük bir gururla geçilir. Hatta ilanlar yapılır. Sosyal statü konusu haline getirilir. Artık ailelerin çevreleri çocuklarının okul ve kurstan oluşan çevrelerdir.
Konu yine modernizim baskısıyla çocuğa dayatılan aktivitelerdir. Çocuğa evcil bir hayvan ya da akvaryum balığı muamelesi yapılmaktadır.
Çocuk bu şartlarda milli ve dini eğitim ve öğretimden uzak büyür. Ahlaki hal ve tavırların arka planına din ve kültür yerine yine modernizim eklenir.
Devir dijital çağ devridir. Bir müddet sonra modern ilkelerle büyütülen çocuk teknolojik imkanlarla donatıldığında başka bir güç merkezinin eline geçer.
Anne Baba artık sadece seyreden ve takip eden konumundadır. Çocuğu hakkında artık kısıtlı tanımlamamlar yapabilmektedirler. Çünkü özendikleri sistem kısa sürede onları da eskiler arasına atmıştır.
Okulların içinden hiçbir anne babanın haberi yok yaklaşık 10 yıldır. Konuşanların sesi duyulamıyor çünkü piyasaya hakim güçler çok gürültü çıkarıyorlar.
Okullarda eğitim bitti sayılır. Sadece bazı sınavları vermek ve yola devam edebilmek için öğrenmek ve ezberlemek zorunda oldukları konular vardır. Bu nesille eğitim yapmak artık mümkün değildir.
Çünkü maddi ve manevi hiçbir disiplin çocukların eğitilmesine katkı sağlayamamaktadır. Aile disiplini, Allah sevgisi ve korkusu, hak ve hukuk, hoş görü, paylaşmak, yardımlaşmak, ahiret ve hesap günü inancı, ahlaklı insan olma, saygılı, görgülü ve efendi olma gibi kavramlar eskilerin işleri olarak ilan edilip rafa kaldırılmıştı ya.
Anne Babalığı hakkıyla yapan az da olsa başarılı ve farkındalıklı insanımızı tebrik ediyorum Onlar direnmeye devam edip büyük çoğunluğu umut olmalı.
İşte geldiğimiz nokta burası. Okullar artık eski okullar değil. Modern okullar oldu. Çok paralar harcayarak gururla büyüttüğümüzü sandığımız bir nesille şimdi nasıl başa çıkacağımızı da birileri öğretsin bizlere.
Sakın beklemeyin. Kimse bizi kurtarmaya gelmeyecek artık. Eskilerin defterlerine muhtacız.
Hepimize kolay gelsin.