Turizmin başkenti Antalya’da emekliler için ‘İkinci bahar’ bir masaldan ibaret kaldı. Türkiye Emekliler Derneği (TÜED) Antalya Şube Başkanı İbrahim Tezcan, kentin parıltılı yüzünün ardında 65 yaş üstü vatandaşların hayata tutunmak için güvenlik kulübelerinde, market reyonlarında ve pazar tezgahlarında verdikleri mücadeleyi anlatarak, "Makyajlı veriler karın doyurmuyor” dedi. Antalya’nın dünyaca ünlü sahillerinde güneşin tadını çıkarması gereken emekliler, geçim derdi nedeniyle yeniden iş gücü piyasasına dönmek zorunda kalıyor. Türkiye Emekliler Derneği (TÜED) Antalya Şube Başkanı İbrahim Tezcan, emekli maaşlarının açlık sınırının altında kalmasına isyan ederek, "Bugün emekliyi görmezden gelenler, yarının çalışanlarını güvencesizliğe mahkûm ediyor" uyarısında bulundu. Antalya sokaklarında bugünlerde farklı bir manzara hakim. Bir zamanlar emeklilik hayallerini süsleyen ‘İkinci bahar’ sahnelerinin yerini, yaşlılıklarına rağmen ağır işlerde çalışan vatandaşların portreleri aldı. 65 yaşın üzerindeki Ahmet Amcalar, Ayşe Teyzeler; dinlenmek yerine otel güvenliklerinde, market paketlemelerinde veya gece bekçiliklerinde ekmek kavgası veriyor.
‘TÜİK’in makyajı pazarda akıyor’
TÜED Antalya Şube Başkanı İbrahim Tezcan, emeklilerin yaşadığı ekonomik buhranı gazetemize değerlendirirken sert ifadeler kullandı. Resmi veriler ile halkın mutfağı arasındaki uçuruma dikkat çekerek, “Hükümet yetkilileri ve ilgili kurumlar, artık fildişi kulelerinden inip sahanın sesine kulak vermeli. TÜİK’in o meşhur, makyajlı verileriyle değil; halkın pazarda, markette bizzat yaşadığı gerçek enflasyonla yüzleşmelidir. Bizim emeklimiz her ay o 'makyajlı' rakamları sofrasındaki eksilen ekmekten, tenceresindeki azalan etten tanıyor. Çarşıdaki yangın, masa başındaki hesaplara sığmıyor artık” dedi. Tezcan, mevcut sistemin sadece bugünü değil, geleceği de tehdit ettiğini vurguladı. Emeklilerin toplumsal bir yük değil, bir ülkenin aynası olduğunu belirten Başkan, uyarısını şu sözlerle sürdürdü; “Bugün 17-20 bin liraya mahkûm edilen emeklilerimiz, aslında bir sistemin iflasının göstergesidir. Unutulmamalıdır ki; bugün emeklileri görmezden gelen sistem, yarının çalışanlarını da daha işe başladıkları ilk günden güvencesizliğe ve geleceksizliğe mahkûm ediyor. Emekliyi yoksulluk sınırının altında bırakan bir düzende, gençlerin de geleceğe umutla bakması imkansızdır.”