1931 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Rüçhan Çamay, küçük yaşlarda ailesinin ayrılığı sonrası Ankara’ya taşındı. Annesi, Türkiye'nin ilk kadın spikerlerinden biri olarak Ankara Radyosu'nda görev yaptı. Eğitim hayatına Maarif Koleji’nde yatılı olarak devam eden Çamay’ın müzik yeteneği, öğretmeni Celal İnce tarafından keşfedildi.
Müzik eğitimi almak üzere Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’na giren sanatçı, piyano ve şan bölümlerinde öğrenim gördü. Daha 12 yaşında iken Ankara Radyosu Çocuk Korosu’nda yer aldı. Caz müziğe ilgisi bu yıllarda başladı ve Ankara Radyosu’nda caz şarkıları seslendirdi.
1947’de İstanbul sahnesine ilk adım
Konservatuvar eğitimini yarıda bırakarak İstanbul’a yerleşen Rüçhan Çamay, sahneye ilk adımını 1947 yılında attı. Taksim Belediye Gazinosu’nda Belçikalı bir sanatçı kimliğiyle şarkı söylemeye başladı ve sahne adı olarak “Fransız vedeti Rüşan”ı kullandı. Kimliği ortaya çıkınca, gazinonun gece kulübü kısmında orkestra eşliğinde performans sergilemeye devam etti. Aynı yıl, Cahide Sonku’nun başrolünde oynadığı Yuvamı Yıkamazsın filminde oyuncu olarak yer aldı.
1950’de İstanbul Radyosu’nda caz programları yapmaya başlayan sanatçı, Şerif Yüzbaşıoğlu orkestrasıyla birlikte müzikseverlerle buluştu. Mehmet Muhtar’ın yönettiği İstanbul Geceleri filminde hem oyunculuk yaptı hem de şarkı söyledi.
1953 yılında ABD’den aldığı davetle New York’a giderek Mezonette adlı kulüpte sahne aldı. CBS kanalında yayınlanan Art Linkletter Show programında Türk Halk Müziği seslendirdi. Bu performansıyla televizyonda şarkı söyleyen ilk Türk sanatçı oldu.
Uluslararası başarıları
1969’da Almanya’da yayınlanan Studio Europa programına konuk olan Rüçhan Çamay, “Samanyolu” şarkısını ve bir Azeri türküsünün modern versiyonunu seslendirdi. Aynı zamanda Moskova Film Festivali'nde Türkiye’yi temsil etti ve konserler verdi.
Sanatçının “Gölgen Yeter Bana” adlı 45’liği, Türkçe sözlü müziğe olan ilginin arttığı dönemde büyük ses getirdi. 1975’te ise “Para Parra Parrra” ve “Çocukluğum” adlı şarkıların yer aldığı plakla zirveye çıktı. Bu plak, kısa sürede en çok satanlar arasına girmeyi başardı.
Hayatının son dönemi ve vefatı
1981 yılında Fenerbahçe’de bir gazinoda verdiği jübile konseriyle sahne hayatına veda etti. 2003 yılında oğlu Muhteşem Demirağ’ı intihar sonucu kaybeden sanatçı, 2007’de İstanbul Caz Festivali kapsamında "Yaşam Boyu Onur Ödülü"ne layık görüldü. Hayatı, gazeteci Dilek Yaraş tarafından kaleme alınarak “Kayıp Diva - Rüçhan Çamay’ın Hayatı” adlı kitapta ölümsüzleştirildi.