Çok gündemde olan bu konu hakkında herkes ikiye ayrılmış durumda. İnsanlar mesleklerinin sonunun gelip gelmeyeceğini düşünüyor, ona göre meslek seçmeye çalışıyor.
Öğrenciler, çocuklar, yaşlılar; herkesin başvurduğu bir araç. Ben meslekler özelinde konuyu ele almak istiyorum. Yapay zekâ işlerimizi kolaylaştırıyor, bunda hemfikiriz; ama kolaylaşan işler de insan gücüne ve zekâsına olan gereksinimi azaltıyor. Artık yaratıcılık ve yeniliğe uyum yönü öne çıkıyor ve bu konuda başarılı olanlar mesleklerini elinde tutabiliyorlar. Bu risk her meslek için geçerli; en çok yapay zekânın etkisiz gözüktüğü tıp alanı dahil.
Bizlere düşen, ona uyum sağlamak, adapte olmak, işimizi kolaylaştıracak şekilde kullanmak olduğunu düşünüyorum. İnsanoğlu doğası gereği yeniliklere zor adapte oluyor; hemen kabul etmiyor ve reddetmek istiyor. Bu her dönem böyle olmuştur. Ama bu gerçekle ne kadar çabuk yüzleşirsek o kadar başarılı olabiliriz.
Ne kadar entegre olabilirsek yapay zekaya ve uygulamalara hem günlük hayatımızda hem de iş hayatımızda rahat ederiz.
Yapay zekayı insanın sonu olarak görmeden kabullenmekten başka çare yok esasen.
Sağlıklı, mutlu günler…