COP31 Mavi Alan’da kapılarını açan Türkiye Pavilyonu, zengin tasarımı ve ev sahipliği yaptığı nitelikli etkinliklerle ziyaretçilerin odağı haline geldi. Türkiye’nin farklı coğrafi bölgelerinin kültürel mirasını ve iklimsel temsillerini bir araya getiren stant, konuklara sunduğu geleneksel Türk kahvesi ve siyah çay ikramlarıyla da büyük beğeni topluyor. Pavilyonda sergilenen ve Anadolu’nun köklü tarihine ışık tutan eserler ile su yönetimi mirasları, dünya genelinden gelen katılımcıları adeta büyülüyor.
3 bin 200 yıllık kutsal su anıtı
Konya’nın Beyşehir ilçesinde yer alan Eflatunpınar Hitit Su Anıtı, pavilyonun en çok ilgi çeken simgelerinden biri olarak öne çıkıyor. MÖ 13. yüzyılın sonlarında, Büyük Kral IV. Tudhaliya döneminde doğal bir su kaynağı üzerine inşa edilen yapı, 3 bin 200 yılı aşkın geçmişiyle büyüleyici bir açık hava tapınağı olma özelliğini taşıyor. Doğal kaya yerine, birbirine ustalıkla kenetlenen yassı andezit taş bloklardan inşa edildi. Kuzey cephesindeki yaklaşık 7 metre genişliğindeki duvar, taş havuzu ve su kanallarını tamamlıyor. Taş kabartmalarda merkezde yer alan Fırtına Tanrısı ve Güneş Tanrıçası; onları destekleyen hibrit varlıklar, dağ-pınar tanrıları ve kanatlı güneş diskleri ile gök ve yer arasındaki kozmik bağı simgeliyor. Gelişmiş su yönetimi, üstün taş işçiliği ve günümüze kadar işlevini koruyarak ulaşabilen nadir yapısı sayesinde 2014 yılında UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’ne dahil edildi.
Kurak coğrafyanın hayat damarı
Mardin yakınlarında kurulan ve altıncı yüzyıldan kalma antik bir sınır şehri olan Dara, su yönetimi ve mühendislik dehasıyla pavilyonda yerini alıyor. Kurak bir coğrafyada hayatta kalma mücadelesinin sembolü olan Dara'da halk; kayalara devasa sarnıçlar oymuş, vadinin karşısına baraj inşa ederek yağmur sularını kurak aylar için depoladı. Bu stratejik su depolama sistemi sayesinde şehir; kuşatmalara, kuraklıklara ve zamana karşı direnmeyi başardı.
İnsanlık tarihinin sıfır noktası
Pavilyonda geçmişin izlerini bugüne taşıyan bir diğer önemli bölüm ise tarih öncesi Anadolu'ya odaklanıyor. Yaklaşık MÖ 9600-9400 yıllarına uzanan, insanlık tarihinin bilinen en eski anıtsal yapıları ve dairesel tapınak planları sergilenen panolarda ziyaretçilere anlatılıyor.
Sergi alanının ön planında, üzerinde hayvan kabartmaları ve kadim semboller barındıran T şeklindeki karakteristik dikilitaşların ölçekli modeli büyük bir merakla inceleniyor. Geleneksel mimarinin ustalık eserlerinden olan kendi kendini soğutan kerpiç kubbeler ise güneş altında yaşayan kadim bir miras olarak katılımcılara aktarılıyor.
