Gazeteci İbrahim Akkaya son yerel seçimlerde Muratpaşa Belediye Meclis üyesi olunca, zaman zaman tartışılır hale geldi. Akkaya?nın ismi hem bir siyasetçi hem bir gazeteci olması, ikisini bir arada götürme kararlığından taviz vermemesi nedeniyle gündeme gelmeye başladı. CHP?nin Konyaaltı İlçe seçimlerinin yapıldığı gün eski Milletvekili Nail Kamacı tarafından sert bir dille eleştirildikten sonra, mesele yeniden tartışılmaya başlandı.
 Bir gazeteci olarak bu konuda banada yorum hakkı doğduğuna inanarak, meseleye nasıl baktığımı paylaşmak istedim. Fakat bunu yapmadan önce Murat Çiçek ile İbrahim Akkaya ilişkisinin boyutunu açıklamak gerekir. Akkaya ile tanışıklığım 90?lı yılların başlarına kadar gider. O tarihlerde ben Yeni İleri?de mesleğe yeni başlamış bir gazeteci olarak görev yaparken, o da Mehmet Kesim?in sahibi olduğu Gazete 07?nin başındaydı. Yorumuma geçmeden önce o tarihlerden bugüne kadar benim Akkaya?ya karşı bir saygısızlığım, onun da bana karşı bir sevgisizliği (en azından toplum içinde) olmadığının bilinmesi gerekir. Her karşılaştığımızda, her konuştuğumuzda, sevgi ve saygıdan kesinlikle ödün vermedik. Bir çok büyüğüm gibi, ben onu bir abi olarak kabul ettim. Oda beni her gördüğünde bir kardeş gibi davrandı.
 Akkaya?ya çok kızdığım meseleler oldu. Belki onunda bana olmuştur. Ancak bugüne kadar asla bir saygısızlık ve sevgisizlik yaşamadık. Şayet birbirimize kızdığımız meseleler, konuşulması gereken noktaya ulaşmış olsa, hiç kuşku yokki kapısını çalardım. Sanırım oda benimkini çalardı. Ama o boyuta ulaşan bir mesele yaşanmadı. Son yerel seçimlerden sonra ?Senin kuyunu kazmaya çalışıyor? diyenlere de prim vermedim.
 Gelelim şimdi Akkaya?nın hem gazetecilik hem siyaseti bir arada götürme kararlığı ile ilgili düşüncelerime.
 İbrahim Akkaya?da, her Türk vatandaşı gibi siyaset yapma hakkı olan bir insandır. Gönül verdiği partiden meclis üyesi seçilerek, dokuz aydır bu kente gazeteciliğin yanında, siyasetçi olarak da hizmet vermeye çalışmaktadır. Bugüne kadar başarılı olup, olmadığı ayrı bir mesele olmakla birlikte, en doğal hakkını kullanmaktadır. Benim nazarımda Akkaya?nın veya diğer meslektaşlarımın siyaset yapmasında hiçbir sakınca yoktur. Hatta bu durum son derece normal ve gereklidir. Gazetecinin siyaset yapanı, bir çok meslek dalından gelip, siyaset yapanlardan daha faydalıdır. Çünkü; Mesleği gereği kentin ve ülkenin bir çok sorunu ile iç içedir. Sözü edilen meslektaşımız, öyle veya böyle 30 yıldır bu kentin tüm sorunları ile haşir, neşir olmuş, neredeyse her konu hakkında bilgi sahibi olmuş bir insandır. Onun gibi bir gazeteci olan Menderes Türel?in beş yıllık döneminde kente kattıkları ortadadır.
 Görev süresi boyunca onun bu kente katacakları, kesinlikle bir çok meclis üyesinden daha fazla olacaktır. Ancak siyasetin yanında gazeteciliği sürdürürken, dikkat etmesi gereken çok önemli bir mesele vardır. O mesele de, şahsı ile ilgili bir konuyu, köşesine veya gazetesine taşımaktan uzak durmasıdır. Dünya görüşünü taşıdığı parti ile ilgili her şeyi yazması normaldir, ancak şahsi konuları köşelere taşımak yanlıştır. Konyaaltı İlçe seçimlerinde kendisine sataşan eski Milletvekili Nail Kamacı?ya yanıtı köşesinden vermesi, bir daha tekrarlanmaması gereken önemli bir hatadır. İbrahim Akkaya o yanıtı ya salonda vermeyi tercih etmeli, yada bizlerin aracılığı ile cevap hakkını kullanmayı seçmeliydi.
 Bazı kesimlerin, ?Üyesi olduğu CHP ile ilgili yazıları ne kadar inandırıcı olabilir? eleştirisine kesinlikle katılmıyorum. Bizler de zaman zaman siyasetçi kimliğimiz olmasada, inandığımız siyasetçiler ve siyasi partiler için yazıyoruz. Kimi zaman o siyasetçilerden fazla tepkiler veriyoruz. Bu anlamda büyük bir fark olmadığı açıktır. Akkaya?nın iki işi bir arada götürmesi son derece doğaldırki, ?Ben ekmeğimi gazetecilikten kazanıyorum. Bu işi bırakıp da, bazı meclis üyeleri gibi ihale takipçiliği yapmam mı bekleniyor? sözleri çok önemlidir. Bu eleştirileri yapanların iki kez düşünmesi gerekir. Hakikaten Akkaya bu işi bırakırsa, ekmeğini nereden kazanacak?
 Bu sorunun cevabı iyi düşünülmelidir.