Bir varmış bir yokmuş..
Güneş ülkesinin turizm başkentinin bir belediye başkanı varmış..
Kenti için gecesini gündüzüne katarmış..
?Acaba ne yapsam da halkımı daha çok eğlendirebilsem? diye düşünmekten uykuları kaçarmış..
Bu arada..
?Ben dünya kenti olacak bir yerin başkanıyım, burayı çağdaş bir yer yapmam lazım? deyip bir akıllı kart işine kalkışmış..
Aslında..
Başkan seçildiği zaman bir akıllı kart varmış, ama bu işine gelmemiş..
Onu iptal ettirebilmek için uğraşmış, sonunda da ettirmiş..
?Ben daha iyisini yapacağım? demiş..
İhale açmış..
Ama öyle bir ihale ki; adeta ?adrese teslim?..
Sonunda..
21 günlük, daha önce hiç akıllı kart işi yapmamış bir firma ihaleyi kazanmış..
?16 haftada işi bitiririz, hatta daha önce hizmete sokarız? diye de böbürlenmişler..
?
Kış gelmiş-geçmiş iş bitmemiş..
Yaz gelmiş-geçmiş iş bitmemiş..
Güz gelmiş-geçmiş iş bitmemiş..
Kentin medyasından bir iki gazete, ?nerede bu akıllı kart? diye homurdanmaya başlamış..
Bu arada..
Akıllı kartı hizmete sokmadan, akıllı kart okullarda ve kulübelerde satılmaya başlamış..
Çünkü..
Söylentilere göre, firmanın akıllı kartı hizmete sokacak olan alet-edavatı alacak parası yokmuş..
Buna rağmen..
Belediye?ye, ?yahu siz ne yapıyorsunuz, devleti-milleti hiçe sayıyorsunuz? diyen biri çıkmıyormuş..
Hesap soran olmuyormuş..
?
Yazın ortalarında..
?Nerede bu akıllı kart? sorularının yoğunlaştığı bir dönemde..
Bir bankanın şube müdürü..
Bir arkadaşına, şaşılacak derecede önemli bir şeyler anlatmış..
?
Akıllı kart işini yüklenen firmanın yetkilileri 3-5 banka dolaşmış..
?Malzeme alımı için akreditif açın, havuz hesabını sizde tutalım? demiş..
Bankalar, firmanın belediyeye verdiği teminata bakmış önce..
Ardından..
Alınacak malzemenin ederi, diğer yatırım tutarının toplamı ve havuz hesabında dönecek potansiyel para incelenmiş..
Ve şöyle bir yorum yapılmış:
?Teminat 1 milyon lira..
Risk haftalık 2 milyon lira..?
(Firmaya ilk kıyak budur.. Bu rakama da, yıllık toplu ulaşım cirosu 90 küsür milyon lira 52 haftaya bölünerek ulaşmış)
Sonra..
Firmanın ?mali yapısı?na bakmış..
İçi boş bir firma ve sicili muamma ortaklar görmüş..
Diğer yatırım tutarlarına bakmış..
En sonunda da..
Firmanın yetkililerinin, geçmişte çok önemli bir kuruluş için üstlendiği işi yarım bıraktığını öğrenmişler..
Ve..
Bankalar, benzer analizi yapmış akreditif açmamışlar..
Bir banka hariç..
Belediye?nin 2. adamı bir avukat bu bankaya, ?Belediye?nin kredi ve bütün nakit varlığını sizin üzerinizden geçiririz, ama bu firmayı ayağa kaldıracaksınız? demiş..
Banka da hesap-kitap yapmış ve akreditifi açmış..
?
Şimdi burada enteresan bir durum varmış..
Akıllı kart için toplu ulaşımda kurulacak sistemin malzemesinin ithalatı için açılan akreditifin tarihi Mayıs 2010?dan sonrası imiş..
Oysa..
Firmanın sistemi işletmeye açma taahhüdü 19 Şubat 2010?muş..
Yani halk çok iyi uyutulmuş..
Bu arada..
Belediye denetlenmiş..
Ancak..
Denetçiler de, sürekli geciktirilen hizmet ve firma ile ilgili hiçbir şey yapmamış..
Şu aralar yarım-yamalak yapılmış işlerle durum kurtarılmaya çalışılıyormuş..
Kentin halkı da..
Durumun hesabını soracağına, kuzu kuzu gidip kart peşinde koşuyormuş..
Başkan hala kent halkını eğlendirebilmek için kendini paralıyormuş..
Böylece.. hepsi mutlu bir yaşam sürüyormuş..
?
Onlar ermiş muradına da..
Her kıssada olduğu gibi bu masaldan bir hisse çıkarmamız gerekiyor..
Aklıma şu sorular takıldı:
Belediye bürokratları bir firma için kendini bu kadar paralar mı?
Bunu neden yapar?
Acaba firmaya ortak mıdır?
Böyle bir rezaleti (STK?lar dahil) kimse görmüyor mudur?
Böyle bir skandal karşısında yerel medya niye bu kadar suskundur?
?
Masalı şöyle bir düşündüm de..
Halimize şükrettim..
Allah?tan, Güneş ülkesinde olan bu tür dalavereler bizim ülkemizde olmuyor..
Çok şükür..