Geçen hafta bugün, “müsaade var mı” demiştik ya.,
Birkaç günlük müsaade istemini bir haftaya uzatıverdik.
Biz gazeteci değil miyiz?
Her şeyi büyütmez miyiz?
İki üç günlük müsaadeyi de, 7 günlük zaman dilimi olan 1 haftaya çıkartmışız çok mu?
Müsaade istemimin tatil ile alakası olmadığını, biraz mecburi gidiş olduğunu belirtmiştim ya.,
Vay efendim neden haber vermemişim.
Bir sürü zılgıt.
Hele.,
Dün doktorlarıma yaptığım teşekkür ilanını görenler, sabahın köründe yatağımdan fırlattırdı.
Nurettin Utku abem sitem eder.
İbrahim Yıldırım galayı çeker.
Gürsel başkanım, “Neden şimdi duyuyoruz” fırçasını atar.
Mustafa abem desen geçmiş olsun deyip, “Anana selam ederim” dercesine, telefonu yüzüme kapatır.
Daha sayayım mı rezil edenlerimi?
Bunu dedim, yazıyı yazarken bir telefon daha.
Mersinli Adnan Çavuş
“Marifet mi yaptığını sanıyorsun. İnsan ben hastaneye gidiyorum diye haber verir” diyordu.
Yahu milletin işi gücü yok, benim hastaneye gitmem, gelmem, yatmam, kalkmam ile ilgilenecek!.
Adnan Çavuş sitem ederde ben altta kalır mıyım?
“Biladerim kötüye bişeycik olmuyor” dedim güldü.
“Gidişi olsun da, dönüşü olmasın” diye düşünenlerin de dilekleri tutmadı” dedim.
“De get beeeee” diye bağırıp teli kapadı.
Bir hafta geçti geçmesine de, ben hala sağ tekeri patlak araba gibi yantiri yantiri yürüyorum dostlar.
Bu nedenledir ki, az daha müsaade.
Ben seçimimi yaptım. Bu nedenledir ki 12 Haziran’dan önce dönebilmem mümkün değil.
12 Haziran’da da sizler seçiminizi yapacaksınız.
Vatana millete şimdiden hayırlı ve uğurlu olsun.