12 Eylül?de referandum var. Türkiye, içerik tartışmaları biryana ilk kez sivilleşme yolunda bu kadar ciddi bir adım atmaya hazırlanıyor.
 Türkiye son aylarda dünyanın önde gelen ülkelerinden birisi haline geldiğini çeşitli şekillerde ispat etti.
 Silah satıcılarının 30 yıllık bir kapıları kapanmaya doğru gidiyordu.
 Ak Parti iktidarı bazı kesimler tarafından her ne kadar anlaşılmasada, ?demokratik açılım? konusunda ciddi mesafeler kat ediyordu. Açılım özellikle Güneydoğu bölgesinde umutları artırmıştı. Güneydoğu bölgesinden son zamanlarda huzur haberleri geliyordu. Bölge halkı ile PKK birbirinden uzaklaştırılmaya başlanmıştı.
 Türkiye, İsrail?i inanılmaz derecede zora sokmuştu. ABD, Türkiye ile İsrail arasında çıkan krizde, bazı adımlar atıp, Türkiye?nin yanında olduğu mesajları veriyordu. Ancak gerçek böyle değildi. Yahudi lobilerinin baskısı, Amerikan yönetimini çok zorda bırakmıştı. Ancak Türkiye çok haklı olduğu için, herkesin gözü önünde söylenecek tek söz yoktu. Perde arkası işler dönmeye başladı.
 İktidar, Türkiye üzerinde hesabı olan dış güçlere göre artık çok oluyordu. Bir şekilde zorda bırakılması gerekiyordu. Güçlenen Türkiye?nin, zayıf gösterilmesi gerekiyordu.
 Bugüne kadar açılım konusunda son derece kararlı görünen Ak Parti iktidarının, geri adım atmasını sağlayacak gelişmeler şarttı.
 İçeride ve dışarıda CHP-MHP iktidarı için hayal kuranların, bunu sağlamaya yönelik adımlar atması gerekiyordu. Bunların çıkar hesaplarını ertelemek için fazla zamanı da yoktu. Bir an önce ülke kaosa sürüklenmeli ve iktidara erken seçim baskısı yapılmalıydı. Böyle bir ortamda yükselen milliyetçi duygular kullanılıp, MHP iyi oy alırdı. Halktan gördüğü destek şişirilen Kemal Kılıçdaroğlu başbakanlık koltuğuna getirilmeliydi. Seçimin normal tarihine kadar balon sönebilirdi.
 Her şey normalleşmeye doğru giderken, neden şimdi?
 Yanıtı çok..
 Vicdan mı arıyorsunuz?
 O yok..
 Günahı düşünen mi var?
 Kesinlikle yok..
 Analar ve babalar ağlıyor.
 Düşünen ve bunu gören yok..
 Lafta hepimiz Mehmetiz..
 Ancak ateş düştüğü yeri yakıyor.
Kuşkusuz herkes gelen şehit haberlerine üzülüyor. Ancak ?Nefes? filmindeki komutanın haykırdığı gibi sadece 45 saniye.. Haberler bitince, kimi dünya kupası maçları keyfine, kimi dizi keyfine, kimi de eğlence proğramlarına dönüyor. Yada dışarıda eğlenmenin yollarını düşünmeye başlıyor. Bir çok kişi ülkemizin üzerinde oynanan oyunların farkına varmıyor.
Bu ülkenin gencecik fidanları toprak oluyor. Bu ülkenin her bölgesinde evlere ateş düşüyor. Analar ağlıyor. Babaların, babalar gününde içi yanıyor.
Artık yeter ey millet!..
Uyanmalıyız..
Türkiye erken seçime gitmeli, Güneydoğu?da OHAL ilan edilmeli, bu mesele ?açılım? ile birlikte bu hale geldi.
Sakın ha sakın Ak Parti!..
Bu oyuna gelmeyin.
Bu mesele 1984 yılından bu yana Türkiye?nin başına bela.. Bugün başlamış gibi, hiç kimse milleti kandıramaz. Denenmiş yollar değil, yeni çözümler gerekli.
Türkiye üzerinde hesabı olan şerefsiz dış güçler!..
Başaramayacaksınız!..
Bugüne kadar başaramadınız. Bundan sonra da sonuç alamayacaksınız.
Bir yazarın dediği gibi, Türk-Kürt ?et ile tırnak?tan bile öte, aynı damarda akan kandır. Bakın şehit cenazelerine, en büyük ispat oradadır. Bu meselede bile Kürt ve Türk birlikte savaşıp, birlikte şehit olmaktadır.
Ey Ak Parti, Ey MHP, Ey CHP ve ülkenin diğer siyasi partileri. Gencecik fidanların cenazeleri üzerinden siyaset yapmayı kesin. Şehitlerin üzerinden oy hesabı yapan varsa, Allah belasını versin. Uyanın artık uyanın!.. Bu mesele bir siyasi partinin meselesi değildir. Hep böyle görüldüğü için sonuç alınamamıştır. Yeter artık!.. Bu meselenin çözümü, bir devlet politikası olmalıdır ve hepinizin bir masa etrafında toplanması şarttır.
Ne bekliyorsunuz!..
40 bin canımız gitti. Artık yetmez mi?