Yazd???m?z yaz?lar? okuyanla aras?ndan, o yazd?klar?m?za kat?lan da olur, kat?lmayan da. Fikir beyan etmek isteyen, yaz?n?n alt?na kendi fikirlerini yaz?p yollarlar. Hiç i?ime gelen yorumu koyup, i?ime gelmeyeni koymamazl?k yapmam. Yeter ki içerisinde çok övgü veya hakaret olmas?n.
Önceki gün bir e-mail ald?m.
E-mailin giri?inde, ?Bu yaz?y? okuman?z sadece 30 saniyenizi alacak ve sonunda hayata ve ili?kilere bak?? aç?n?z de?i?ecek? diyordu.
Okuyunca hakikaten çok duyguland?m. Ve okurlar?mla ayn? duygu yüklü yaz?y? payla?mak istedim.
Ve i?te payla??yorum:
-?leri derecede hasta iki adam ayn? hastane odas?ndayd?lar.
Adamlardan birinin her ö?leden sonra 1 saatli?ine oturmas?na izin veriliyordu, ci?erlerindeki suyun süzülmesi için.
Bu hastan?n yata?? odadaki tek pencerenin tam yan?ndayd?. Di?er hasta ise hep s?rt üstü yatmak zorundayd?.
Bu iki hasta saatlerce birbiriyle konu?ur, e?lerini, ailelerini, evlerini, i?lerini, askerlik an?lar?n?, tatilde gittikleri yerleri anlat?rlard? birbirlerine.
Pencerenin yan?ndaki hasta, her ö?leden sonra oturmas?na izin verdikleri saati di?er hastaya pencereden görebildiklerini anlatarak geçiriyordu. Di?er hasta hep bir sonraki günü iple çekmeye ba?lad?, d??ar?daki renkli ve hareketli dünyay? dinlemek için.
Pencere, içinde çok güzel bir göl olan parka bak?yordu. Ördekler ve ku?ular gölde yüzerken çocuklar model botlar?n? suda yüzdürüyorlard?. Genç a??klar, gökku?a??n?n tüm renklerindeki çiçeklerin aras?nda kol kola dola??yorlard?. Ulu a?açlar etraf? süslüyor, uzaktan ?ehrin silueti görünebiliyordu. Pencere kenar?ndaki adam bunlar? muhte?em bir detayla anlat?rken, odan?n di?er ucunda yatan adam gözlerini kapar ve bu muhte?em manzaray? hayalinde canland?r?rd?. S?cak bir ö?leden sonra, pencerenin yan?ndaki adam geçmekte olan bir ?enlik alay?n? tarif etti. Di?er adam bando seslerini duyamasa bile hayalinde canland?rabiliyordu, pencere kenar?ndaki adam?n tasviriyle.
Günler ve haftalar geçti.
Bir sabah banyo yapt?rmak için su getiren gündüzcü hem?ire pencere kenar?nda yatan hastan?n cans?z bedeniyle kars?la?t?: uykusunda, huzur içinde ölmü?tü.
Hüzünlendi, hastane görevlilerini cesedi d??ar? ta??malar? için ça??rd?.
Uygun zaman geçti?ine kanaat getirir getirmez, diger hasta pencerenin kenar?ndaki yata?a ta??nmas?n?n mümkün olup olamayaca??n? sordu. Hem?ire, memnuniyetle iste?ini yerine getirdi, hastan?n rahat oldu?undan emin olduktan sonra onu yaln?z b?rakt?.
Yava?ça, duydu?u ac?ya ald?rmadan, bir dirse?ine yaslanarak d??ar?daki dünyaya bakmak üzere yata??ndan do?ruldu adam.
Sonunda, d??ar?y? kendi gözleriyle görme zevkini yasayabilecekti.
Pencereden d??ar? bakabilmek için yava?ça dönmeye zorlad? kendisini.
Pencere, bos bir duvara bak?yordu.
Adam hem?ireye, vefat eden oda arkada??n?n pencerenin d???nda görünen harika ?eylerden bahsetmesine sebep olan ?eyin ne olabilece?ini sordu. Hem?irenin cevab?, ölen adam?n kör oldu?u ve pencerenin önündeki duvar? görmedi?iydi.
San?r?m seni cesaretlendirmek istedi dedi.
Epilog: Di?er insanlar? mutlu etmek çok büyük mutluluk getirir, kendi durumunuz ne olursa olsun.
Payla??lan dertler yar?s? kadar üzüntü verir, payla??lan mutluluklar ise iki kat artar. Kendinizi zengin hissetmek istiyorsan?z, sahip oldu?unuz ve paran?n sat?n alamayaca?? her ?eyi payla??n.
Bu gün bize bir hediyedir.
Bu yaz?n?n kayna?? bilinmiyor, fakat okuyan herkese mutluluk getirecektir. Bilgisiz ki?iye ö?üt vermek, çorak topra?a tohum atmak gibidir.
Aptall?k ve bilgisizlik y?rt???, yama tutmaz!
