Türkiye’de son günlerde barışa dair umutlar yeniden yeşerdi.
Yapılan görüşmeler büyük bir kesimi mutlu etti, ediyor.
BDP’lilerin İmralı’ya gitmesi ve ardından dile getirilen söylemler özellikle kendini aydın, demokrat, ilerici gören kesimi sevindirdi.
30 yıldır süren çatışmalar bize acı, gözyaşı ve nefret dışında bir şey vermedi.
500 milyar doların harcandığı kirli savaşta binlerce insanımızı kaybettik.
Birçok çocuk babasız, birçok kadın hocasız, birçok anne evlatsız kaldı.
Çözüm bulunmaması halinde bu açıların katlanarak devam edeceği bir gerçek.
Dolayısıyla bugün yapılan görüşmeleri anlamlı buluyorum.
Ayrıca sürece herkesin destek vermesi gerektiğini düşünüyorum.
Özellikle de Başbakan Erdoğan’a destek verilmeli. Kimsenin cesaret edemediğini yaptı ve elini taşın altına koydu. Yürekli bir çıkış yapmıştır. Bu nedenle Başbakan’ın yanında olunmalı.
Süreci baltalamak isteyenler dün olduğu gibi bugün de yarın da olacaktır. Önemli olan bu engelleri aşıp sonuca varmaktır. Özetle, ateşin sönmesini, Türkiye’ye huzurun gelmesini isteyenler provokasyonlara gelmemeli.
Başbakan ne diyor? “Savaş kolay, barış zordur.”
Bu kirli oyundan en büyük zararı geren Diyarbakırlı vatandaş da “Savaşın kazananı, barışın kaybedeni olmaz” diyor.
Bu sözleri söyleyenler ezbere konuşmuyor.
Yaşadıkları tecrübeye dayanarak bunları dile getiriyorlar. Bundan sonra da getirmeliler. Bu ısrarı devam ettirmeleri halinde barış sürecine daha erken varacağımızı göreceksiniz.
Son görüşmelerden sonra PKK’nın elinde bulunan kamu görevlilerin serbest bırakılacağı konuşuluyor.
Bu bile başlı başına büyük bir rahatlama getirdi Türkiye’ye. Sokakta, kahvede, evde, çarşıda herkes süreci daha sık konuşup, tartışmaya başladı. Halkın büyük bir kesiminin destek verdiği de bir gerçek. Anketler bunu bize net olarak gösteriyor.
Bir an durup PKK’nin elindeki kamu görevlilerini düşünün. Sonra da kendinizi o kişilerin ailelerinin yerine koyun. Koyduktan sonra da vicdanınızın sesini dinleyin.