Türkiye Kupası bir hedefse, bu hedefe uygun adımlar atmak gerekir. Rakibin gücünü teraziye koymadan kendi ağırlığının farkında olacaksın.
Ciddi olacak, rakibe saygı duyacaksın.
Antalyaspor bu sezon kupada 6 maç oynadı. 3’ü 2. Lig, bir tanesi 1. Lig, ikisi de Süper Lig takımıydı.
Ve bu maçların hiç birinde öne geçemedi, yukarıda yazdıklarımın farkına yenik duruma düştükten sonra varabildi.
Umudumuz, Antalyaspor’un yine bir 2. Lig takımı karşısına aynı düşüncede çıkmaması, amiyane tabirle jetonun erken düşmesiydi.
Hele Elazığspor’un Galatasaray’ı yenip gruba ortak olduğu haberi gelince durum daha ciddileşti.
Stada taraftar gelip seyirci gelmeyince ısınma sırasında futbolcuların konuşmaları duyuldu. Giray arkadaşlarına ‘maça iyi başlayalım’ diyordu.
Öyle de oldu.
57. saniyede Recep’in şutunu Fornezzi seyrederken top da direkten döndü. Bu şu jetonu erken düşürdü.
15. dakikada iyi çalışılmış bir pozisyonda Murat Duruer perdeyi açtı, gerisi geldi. Insa ve bir kez daha Murat, daha 30 dakika dolmadan skoru 3-0 yapıverdiler. 
İlk yarının yıldızı Murat Duruer iki golün ardından Emrah’a bir de enfes asist yapınca soyunma odasına 4-0 gidildi.
İkinci yarıda Emrah’ın klas golü farkı 51. dakikada 5’e çıkardı. 3 dakika sonra ise Caner’in frikik golü maça sadece renk getiren bir detaydan öteye gitmedi.
Maçın kalan bölümlerinde iki takım da düşük tempoda; ‘Bizden bu kadar. Bitsin de gidelim’ der gibi oynadılar.
Seddar ve Abdurrahman gibi genç isimlerin de forma giymesi kupanın faydalarından biri olarak görüldü.
Seddar’ın attığı kapanış golünden sonra bütün takımın onu kutlamaya gelmesi gecenin en anlamlı karelerinden biriydi.
Antalyaspor, kupadaki ilk iki maçına baktığımızda çetin ceviz görünümü veren Tokatspor’u çok kolay geçerken yarı finale de göz kırptı. 
Tünelin sonundaki ışığı gördük ama unutmayalım ki tünelden henüz çıkmadık.