Antalya ne kaybettiyse, ?Ben bilirim? zihniyetlilerin despot tutumlarından dolayı kaybetti ama, bu durum kimsenin işine gelmiyor.
Mevlüt Yeni Başkan?ın, Kaleiçi ile ilgili dünkü yazısını okuyunca, kafamda çok şimşek çaktı.
Birincisi 1987 yılında, yat limanında yaşadığım olay.,
ABD Askeri gemileri Antalya körfezine demirlemişti. Deniz piyadeleri Antalya cadde ve sokaklarının yanı sıra, özellikle bar ve pavyonlarını hınca hınç dolduruyor, esnaf kış ayında tek kelimeyle bayram ediyordu.
Bir bilgi geldi ve Yat Limanı?nda sarhoş ABD askerleri olay çıkartmıştı. Saatler gecenin 23.00?ü gibi. Haber takibi için yakın bir dostumun arabasıyla Liman?a indik. El frenini çektiğimiz anda, Anadol marka arabamızın motor kaputunun üstüne birisi atılmaz mı? Pek samimiyetim olmamakla beraber, atılan kişinin namı değer Deli Şükrü (Yat Limanı Karakolu Başkomiseri) olduğunu gördüm.
Kendisi beni tanımaz.,
Daha ne olup, bittiğini anlamadan, ?Gecenin bu saatinde ne işiniz var? diyerek elindeki telsizi yanımdaki arkadaşıma geçirmez mi?
Şüpheli olarak karakola götürüldük. İçeriye girdiğimizde 4-5 kişi sehpanın üzerindeki, ağzı açılmış poşet şeklindeki çuvalın etrafında oturuyor. Aradan geçen saatler sonra anladık ki, oturan 4-5 kişi o çuvalla yakalanmış. Yakalanma gerekçeleri uyuşturucu satıcılığı, Meğer uyuşturucu sanılan şey, kına çıkmış, yakalananlar da İranlı turistler.
Dolayısıyla da öfkesini bizden aldı Şükrü Başkomiser.
İkincisi:
Eskiden Balıkçılar Kooperatifi Kaleiçi Yatlimanı?ndaydı. Başkan Ercan ağabey ihaleyi yönetir, balıkçıların tuttuğu balıklar ihale yöntemiyle satılırdı. Ne zaman ensesi kalın, bileği ince de olsa şişirilerek kalın gösteren muhteremler çıktı, ne kooperatif kaldı, nede balıkçı.
Üçüncüsü:
Sanırım en son 7-8 yıl öncesi gittim Rodos?a. Gitmeye de doyamadığım Rodos adasının Kaleiçi?ni insan gezmeye doyamıyor. Yunanistan?ın cam damarı, dünya turizminin göz bebeği Rodos Adası?nı ayakta tutan tek neden Kaleçi.
Dünyanın en büyük tur gemileri Rodos Limanı?na yanaşıp, yolcularını indiriyor. Gemiden inen yolcular, ben diyeyim 50, siz deyin 60 adım yürüyüp, kaleiçine giriyorlar. Girdikten sonra ne kollarından tutup, çekiştiren bir hanutçuya rastlayabilmek mümkün, ne de bağırıp, çağıran esnafa. Yerler pırıl, pırıl. Dükkanların düzenleme olayı ise olağanüstü. Ne gürültü, ne görüntü kirliliği mevcut. Adeta tarih fıçkırtılmış.
Zaten Rodos böyle olduğu için Rodos ya.,
Peki ya Antalya Kaleiçi?
Belediye yetkilileri yurt dışı gezileri düzenler. Adına da, ?İnceleme? konur.
Altyapı için Almanya?ya incelemeye gidilir. Amaç ?Onlar nasıl yaptıysa, biz de örnek alalım ve aynılarını Antalya?da yapalım? bahanesi.,
Peki yapılır mı?
Gezildiğiyle kalınır.
1940?lı yıllar, yani Hitler döneminde yapılan Almanya?nın altyapısı, hala kullanılıyor. Asfalt yollarda bir damla yağmur suyu göremezsiniz. Araçlar üzerinize su sıçratmaz çünkü yağan yağmur suları anında kayboluyor.
Peki Kaleiçi için Belediye Başkanları?nın akıl danışmanları, ?Rodos?a gidip, oranın kaleiçini görüp, Antalya içinde aynı modeli uygulasak iyi olur? aklı hiç vermiş midir?
Türel döneminde birkaç gazeteci ile heyet gitti ve gördü. Ondan sonra da bugünkü biraz olsun yaşanırlılık haline gelen Kaleiçi yaratıldı. Buna rağmen Antalya?nın tarih fıçkıran yeri, hala  utanç abidesi gibi duruyor.
Valilik diyor ki, ?Kaleiçi için şu kadar ödenek ayırdık ve verdik.?
Büyükşehir, ?Kaleiçi için ne gerekiyorsa yaptık, yapmaya devam edeceğiz.?
Muratpaşa Belediyesi, ?Kaleiçinin sorumluluğu bize aittir.?
Bazen, ?Allah eğilinizi versin? dememek mümkün olamıyor.
?Yaptık, ettik, yapacağız, sorumluluğu bize ait? diyenlere bir çift sözüm var.
Gecenin belli bir saatinde alın yanınıza eşinizi ve çocuğunuzu, yaya olarak Yenikapı tarafından girin, yat limanına doğru inin. Askeriye veya tophane girişlerinden çıkın.
Tabi yürekliyseniz.
?Evet yürekliyiz? diyebiliyorsanız yapın. Beyinliyseniz de, örneklerini aldığınız diğer kaleiçlerini görün, ve getirin Antalya?da uygulatın.
Tabi beyinler kalıcı eser bırakmaktan çok, başka şeyler için çalıştırılmıyor ise.