Dün haber sitelerini turlarken, Antalya Genç İşadamları Derneği (ANTGİAD) Başkanı Mustafa Alanyalı?nın bana çok ilginç gelen bir açıklamasına rastladım. Alanyalı, bir TV kanalındaki proğramda, işsizliğin değil, iş beğenmezliğin çok olduğunu ifade etmiş. Bu görüşe katılmamak mümkün değil. Elbet de tüm imkanları zorlamasına ve her işe razı olmasına rağmen, geçim yolunu bulamayanlar da var ancak çevremizde bulduğu işe burun kıvıranların sayısı da azımsanmayacak ölçüde.
 Alanyalı proğramda, istihdama bakış açılarının farklı olduğunu ifade ederek, iş olmasına rağmen, iş beğenmemezliğin fazla olmasının nedeni olarak da, insanların eğitim alırken hiç iş dünyasının içine girmemiş olmasını göstermiş. Buda kesinlikle çok doğru ve binlerce örneği olan, benim bizzat onlarca, belki de yüzlerce örneğine rastladığım bir gerçek.
 Peki ne yapmak gerekiyor?
 Bu konuda Alanyalı, ?"Bunun için Akdeniz Üniversitesi ndeki öğrencilerin kurmuş olduğu girişimcilik ve kariyer topluluğu ile birlikte çalışarak öğrencilerle fabrika ziyaretleri, üye işyerleri ziyaretleri yaparak gençlerin iş ortamını görmelerini ve orada çalışanların tecrübelerinden faydalanmalarını sağlıyoruz. Uzmanlarla ANTGİAD üyelerini buluşturarak onların kişisel gelişimlerine yönelik eksikliklerini tamamlamalarını sağlayacakları liderlik ve zaman yönetimi gibi eğitimler de veriyoruz." diyor.
 Son derece olumlu bir çalışma yapıldığını kabul etmek ile birlikte, bunun örneklerinin çoğalması gerektiğine inanıyorum. Öğrenciler, iş dünyası ile buluşmalı, okul biter bitmez, ?Denizden çıkmış balık? misali ortada kalmamalıdır.
 Bu noktada bir çağrıda bulunmak istiyorum. İletişim Fakültesi?nin her öğrencisi, şayet dilerse gelip bizde dilediği kadar gözlem yapabilir. Bu çalışmayı İletişim Fakültesi ile işbirliği içerisinde de yapabiliriz. Bağımsız olarak da kapılarımız tüm öğrencilere açık.
 Bu çağrı sadece İletişim Fakültesi öğrencileri için değil, ileride gazetecilik veya ilgili bir başka meslek hayali kuran öğrenciler için de (çalışma sistemimizi sekteye uğratmayacak oranda) geçerlidir.
 Bu bizim meslek ile ilgili, bizim yapabileceğimizdir. ANGİAD?ın başlattığı çalışma, diğer sivil toplum kuruluşları tarafından da sahiplenilmeli, öğrenciler, iş hayatının içerisine zamanlarının yettiği kadar çekilmelidir.
 Böylece okul bittiği zaman maalesef sayıları çok olan ?iş beğenmez öğrenci? sayısında azalma yaşanabilir. Hem öğrenci hem öğrenci olmayan ancak girdiği bir işten birkaç gün sonra firar eden genç sayısında azalma yaşanabilir. Kimse bana kızmasın. Bunun çok ama çok örneği var.