Antalyaspor?un Tokat deplasmanının zor olacağını cümle alem biliyordu.
Ev sahibinin bundan önceki kupa mücadeleleri bunun işaretiydi.
Mücadele anlamında Tokatspor?u tebrik etmek gerekir.
Antalyaspor?a karşı iyi direndiler, maçı kazanabilecek pozisyonlar da buldular.
Antalyaspor ise koca 90 dakikada pozisyon bulmakta zorlandı. Kazansaydı şans eseri olurdu.
Evet zemin bozuktu. Bu durum futbol oynamaya çalışan takımlar için dezavantaj. Ama mücadeleci kimliğiyle tanınan Antalyaspor bu maçta rakibi kadar mücadelenin içinde olamadı. Takım 1 puana razı oldu, fazlası ayıp olurdu.
Mutlu olacak kadar iyi, moral bozacak kadar kötü değillerdi kısacası.
Eskişehir galibiyetinin nasıl bir avantaj olduğunu bu maçta daha iyi gördük. Antalyaspor?un bundan sonra alacağı 4, veya rakiplerin sonuçlarına göre 3 puan bile çeyrek final için yetebilir.
Tokatspor, Antalyaspor?a karşı nasıl mücadele ettiyse, Antalyaspor?un da Fenerbahçe?ye karşı aynı isteği göstermesi gerekiyor.
Ev sahibi ekibin centilmen taraftarlarını yürekten alkışlıyorum. Takıma ve Mehmet Özdilek?e gösterdikleri sevgi gösterisi pek alışık olmadığımız görüntülerdi.
Alışık olmadığımız bir başka manzarayı basın tribününde yaşadık.
İyi bir ev sahibi değillerdi.
90 dakika boyunca tezahürat edilen ve küfredilen bir basın tribünü daha önce hiç görmemiştim.
Açık söyleyeyim, Tokat?a ve Tokatspor?a yakışmayan tek şey basın mensuplarının bu tutumuydu.
Bu yazımı okuyan TSYD yetkilileri varsa eğer, gerekeni yapmalılar.
Bir daha Tokat?a gidersem eğer, maçı taraftarların arasında izlerim kesinlikle.
Emin olun orası daha güvenli.