Siyasette konuşmak kolaydır.
Hele muhalefetteyseniz, kürsüye çıkıp iktidara meydan okumak, halka umut vermek, büyük vaatlerde bulunmak ve kesin cümleler kurmak oldukça kolaydır.
Zor olan, dün söylediğiniz sözün bugün arkasında durabilmektir.
“YENİ Parti Genel Başkanı Özgür Özel'in” siyasi yolculuğuna baktığımızda insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Siyasette verilen sözlerin bir ömrü var mı? Yoksa bazı sözler, söylendiği günün siyasi ihtiyacına göre mi üretiliyor?
Özel, 4 Kasım 2023'te CHP Genel Başkanlığına aday olurken önemli bir söz verdi.
Bundan sonra kararın, gücün ve yetkinin örgüte ait olacağını söyledi.
Ön seçimi savundu, hatta en kötü ön seçimin en iyi merkez yoklamasından daha iyi olduğunu ilan etti.
Ne güzel bir sözdü! Partide demokrasi, üyede irade, örgütte yetki...
Ancak siyaset yalnızca güzel söz söylemekle yürümüyor.
Verilen sözlerin uygulamada ne kadar karşılık bulduğu da önem taşıyor.
Özellikle cumhurbaşkanlığı adaylığı sürecinde İmamoğlu'nun tek aday olarak ön seçime girmesi, ön seçim sisteminin ne kadar rekabetçi olduğu konusunda tartışmaları beraberinde getirdi.
Örgütün iradesi elbette önemlidir ama demokrasi, yalnızca sandık kurmak değil, gerçek bir tercih imkânı da sunmaktır.
Gelelim “normalleşme meselesine...”
2024 yılında Özel, Erdoğan'la görüşerek siyasette normalleşme döneminin kapısını araladı. Yumuşama değil normalleşme dedi. Diyalogdan, müzakereden ve siyasi nezaketten söz etti.
Bununla birlikte, 26 Haziran 2024'te şu mesajı verdi: El sıkışmaya, müzakereye de devam; mücadeleye de devam.
Buraya kadar anlaşılmayacak bir şey yok.
Siyasette görüşmek de mücadele etmek de mümkündür.
Ancak normalleşmenin sınırları ve yöntemi konusunda kamuoyuna verilen mesajlar zaman içinde değiştikçe, vatandaşın kafasında soru işaretleri oluşuyor.
Dün diyalog ön plana çıkarken bugün meydanların öne çıkması, bu tercihin neden değiştiğinin de açıklanmasını gerektiriyor.
“Boykot meselesi” ise kararların ne kadar hızlı değişebildiğini gösteren somut örneklerden biri.
Mart 2025'te boykot listesine alınan Milangaz, Likidgaz ve Türk Petrol kısa süre sonra listeden çıkarıldı.
Gerekçe, bu şirketlerin OYAK bünyesinde bulunması ve boykotun OYAK'a verme ihtimaliydi.
Burada insanın sorması gereken soru şudur: Bir şirket boykot listesine alınmadan önce bu araştırma yapılmaz mı? Önce kamuoyuna ilan edip sonra yanlış hesap yaptık demek, siyasi kararların ciddiyetini zedelemez mi?
Siyaset, yalnızca yüksek sesle itiraz etmek değildir.
Karar almadan önce düşünmek, araştırmak ve sonuçlarını hesaplamak da siyasetin sorumluluğudur.
Gözaltına alınan, tutuklanan, AK Partiye geçen onlarca belediye başkanı ve bürokratları için yaptığınız çelişkili açıklamaları, sonradan dile alamadığınız sözlerinizi bir yana bırakalım, mesela Manavgat Belediyesindeki operasyonun kurgu olduğunu ve bunu kanıtlayacak 32 saatlik görüntünün elinizde olduğunu açıklamanız gibi…
Bütün bu gelişmelerin ardından Özgür Özel'e yöneltilecek soru aslında çok basit:
Sayın Genel Başkan, dün söylediklerinizle bugün yaptıklarınız arasındaki farkı nasıl açıklıyorsunuz?
Çünkü siyasetçinin en büyük sermayesi yalnızca konuşma yeteneği değildir; güvenilirliğidir. Bir gün kesin bir dille savunulan kararın ertesi gün değiştirilmesi, her defasında yeni bir gerekçeyle açıklanabilir. Ama seçmen de bütün bu açıklamaları hafızasında biriktirir.
Vatandaşın siyasetten beklediği şey, her gün yeni bir slogan, yeni bir vaat, yeni bir meydan okuma değildir. Tutarlı bir program, uygulanabilir hedefler ve verilen sözlerin hesabının verilmesidir.
Unutulmamalıdır ki siyasetçinin hafızası zayıf olabilir ama vatandaşın hafızası sandık geldiğinde oldukça güçlüdür.
Çünkü siyasette söz vermek kolaydır; zor olan, o sözün altında ezilmeden yaşayabilmektir.
