Antalya'nın merkezindeki hemen hemen her sokakta kazılmış yollar, derin çukurlar, kenarlara yığılmış parke taşları ve araçların üzerinde biriken tozlar var. Kırmızıya boyanmış topraklar, iş makinelerinin gürültüsü, toz ve duman. Neredeyse her sokak başında bir çalışma tabelasıyla karşılaşmak mümkün.
Altyapı çalışmaları elbette gerekli. Şehirler gelişirken yolların, su ve kanalizasyon hatlarının yenilenmesi de kaçınılmaz. Ancak önemli olan, bu çalışmaların nasıl ve ne kadar planlı yapıldığı. Özellikle 100. Yıl Caddesi'nde yol kenarlarını süsleyen meyve ağaçları vardı. Beşer onar metre aralıklarla yeni dünya, turunç, portakal, mandalina, limon, kayısı, erik ve şeftali ağaçları sıralanırdı. Mevsimi geldiğinde dallarından meyvelerin olgunlastığını izlediğimiz bu ağaçlar, sokaklara ayrı bir güzellik katardı.
Ne yazık ki son çalışmalarla bu güzelliklerin birçoğu ortadan kayboldu. Hiltiler, kazı makineleri ve iş makineleriyle önce parke taşları söküldü, ardından ağaçlara zarar verildi. Oysa biraz daha özen gösterilerek ağaçların etrafından dolaşan bir çalışma yapılamaz mıydı? Şehirleri yenilerken doğayı korumak bu kadar zor olmamalı. Bütün yaz boyunca biz Antalyalılar kazı çalışmalarıyla baş başa kaldık. Elektrik için ayrı, telekomünikasyon için ayrı, ASAT için ayrı kazı yapıldı. Sokaklarımız adeta bir yapboz tahtasına döndü. Yüzlerce otel ve işletmenin bulunduğu bölgelerde esnaf tozdan, dumandan ve süren çalışmalardan şikâyetçi oldu. 300-400 metrelik alanlarda başlayan çalışmalar aylarca sürdü. Sokaklarda derin çukurlar, üst üste yığılmış toprak, taş, moloz ve bitmek bilmeyen bir inşaat görüntüsü oluştu.
Vatandaşın karşısına çıkan tek teselli ise küçük bir tabelaydı: "Çalışmalarımızdan dolayı verdiğimiz rahatsızlıktan özür dileriz."
Peki, kaç aracın lastiği patladı? Kaç sürücü bozuk yollar nedeniyle kaza tehlikesi yaşadı? Kaç yaşlı vatandaşımız çukurlara veya bozuk kaldırımlara takılarak düştü? Evlerimizin içine kadar toz doldu. Balkonlarımızda oturamaz, pencerelerimizi açamaz hâle geldik.
Oysa kurumlar arasında koordinasyon sağlanıp ihaleler ve altyapı çalışmaları aynı dönemde planlansaydı aynı sokaklar defalarca kazılmayabilirdi. Hem zamandan hem de kamu kaynaklarından tasarruf edilir, vatandaş da aylarca süren bu sıkıntıları yaşamak zorunda kalmazdı.
Yapılan çalışmaları yerinde inceleme fırsatım da oldu. Sökülen parke taşlarının altındaki uygulamaları ve yeniden döşenen bölümleri gördüm. Engelli vatandaşlarımız için ayrılan yolun güzel bir çalışma olduğunu söylemek gerekir. Ancak diğer tarafta parke taşlarının birçoğunun kırık ve özensiz biçimde yeniden döşendiğini görmek üzücüydü.
Bir başka dikkatimi çeken konu ise daha önce toprak ve yeşil alan olan bölümlerin büyük ölçüde betona dönüştürülmesiydi.
Antalya gibi yaz aylarında kavurucu sıcakların yaşandığı bir kentte yeşil alanları azaltıp betona bu kadar yüklenmek ne derece doğru?
Şehirler yalnızca yolları ve kaldırımları yenilenerek güzelleşmez. Ağaçları, yeşil alanları, temiz sokakları ve insanlara sunduğu yaşam kalitesiyle güzelleşir.
Bir yolun önce yapılması, ardından başka bir kurum tarafından yeniden kazılması, sonra tekrar düzenlenmesi ne kadar ekonomik? Harcanan para hepimizin vergilerinden karşılanıyor. Bir kez planlamak, birkaç kez tamir etmekten daha akılcı değil mi?
Elbette hizmet yapılmalı, altyapı yenilenmeli. Ancak hizmet üretirken var olan güzellikleri yok etmemek, yapılan işi de hakkıyla teslim etmek gerekir.
Antalya'nın ihtiyacı yapboz sokaklar değil; planlı, koordineli, doğaya saygılı ve kalıcı hizmetlerdir.
Unutmayalım, yollar yeniden yapılır, parke taşları yeniden döşenir ama yıllarca büyüyen bir ağacın yerini doldurmak o kadar kolay değildir. Bir hizmetin başarısı yalnızca tamamlanmasıyla ölçülmez. Önemli olan, yapılan işin ne kadar sağlam, kullanışlı ve uzun ömürlü olduğudur. Denetim de en az çalışma kadar önemlidir.
